Θεοφάνεια και Φώτα! Η ημέρα
που ολοκληρώνεται το 12ήμερο, γιορτάζεται με όλη την λαμπρότητα που της αξίζει.
Οι
πιστοί πηγαίνουν στις θάλασσες, τα ποτάμια ή τις δεξαμενές, αν δεν βρίσκονται
κοντά σε παραθαλάσσιο μέρος, για τη ρήψη του Σταυρού. Ο ιερέας τον ρίχνει στο νερό
και οι πιστοί πέφτουν για να πιάσουν το Σταυρό. Είναι εξαιρετική τιμή για
κείνον που θα καταφέρει κάτι τέτοιο.
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ 2013
Παγκόσμιο σκάνδαλο με την
συμπεριφορά του σεβασμιοτάτου, μια και δεν … καταδέχθηκε να ευλογήσει τον
κολυμβητή που «έπιασε τον σταυρό»! Αιτία; Ο κολυμβητής ήταν φίλος της Ιεράς
Μονής Μεταμορφώσεως Ναυπάκτου!
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ 2014
Μούγγα στη στρούγκα από τα
παριστάμενα ΜΜΕ. Ούτε γράφτηκε, ούτε είδαν, ούτε άκουσαν κάτι… Κι όμως πολεμικό
ολόκληρο σχέδιο ισάξιο του ΣΧΕΔΙΟΥ «ΠΑΡΜΕΝΙΩΝ» ή του σχεδίου «ΞΕΝΟΚΡΑΤΗΣ»
στήθηκε για να ΜΗΝ ΠΙΑΣΕΙ ΤΟΝ ΤΙΜΙΟ ΣΤΑΥΡΟ κάποιοςΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΣ ΦΙΛΟΣ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ!!!
ΑΥΘΑΙΡΕΤΟ ΤΟ ΜΟ.Φ.Η.;
ΠΑΡΑΝΟΜΗ Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΝΕΓΕΡΣΗΣ;
Έρευνα:
Γιάννης Πορφύρης
Πολύ δουλειά, φαίνεται να έχουν οι ανακριτικές, δικαστικές και
άλλες αρμόδιες Αρχές, σίγουρα το 2014! Οι πρώτες ενδείξεις οδηγούν σε
συμπεράσματα, μετά από σοβαρή έρευνα περί την νομιμότητα ανέγερσης του ΜΟ.Φ.Η.
Ναυπάκτου, ότι το "Μεγαθήριο" μάλλον ανεγέρθηκε με … «άδεια μπακάλη»
(!) και υπάρχει καραμπινάτη καταστρατήγηση κάθε έννοιας νομιμότητας της
προβλεπόμενης διαδικασίας…
Πιο συγκεκριμένα:
Εκδόθηκε η άδεια οικοδομής με αριθ. 53/6-9-2001 επ’ ονόματι
«ΚΟΙΝΩΦΕΛΕΣ ΙΔΡΥΜΑ Γ. ΚΑΠΟΡΔΕΛΗ», σωστά, και σύμφωνα με την 6579/98 απόφαση του
Εφετείου Αθήνας. Αλλά με το από 5-3-2003 Π. Διάταγμα που
δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ (τ. Β 293/12-3-03), παύει να ισχύει το «ΚΟΙΝΩΦΕΛΕΣ ΙΔΡΥΜΑ
Γ. ΚΑΠΟΡΔΕΛΗ» και συνίσταται το Ίδρυμα «Μ.Ο.Φ.Η. Γεωργίου Καπουρδέλη Ιωάννου
Ξύκη»! Επέρχονται όλες οι έννομες συνέπειες.
ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΤΙΚΟ ΑΝΤΑΜΩΜΑ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΣΤΗ
ΜΟΝΗ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗΣ & ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗ
Επιμέλεια Γιάννη Πορφύρη, προέδρου Αιτ/νων Αχαϊας "ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ"
Καταξιώθηκε
πλέον ο πετυχημένος θεσμός, το χειμερινό νεανικό αντάμωμα της νεολαίας
Ναυπάκτου. Τον περιμένουν με λαχτάρα κάθε χρόνο και τον τιμούν ιδιαίτερα, τα
νιάτα της Ναυπακτίας με την καθολική παρουσία τους!!!
Η φήμη του
πετυχημένου θεσμού διαδίδεται από στόμα σε στόμα και κάθε χρόνο προστίθενται
και νέοι νεολαίοι, κάθε ηλικίας, αγόρια και κορίτσια.
Είναι χαρά
Θεού, είναι ευλογία, να είσαι μαζί τους και να μοιράζεσαι τη χαρά
και τη ζωντάνια τους! Αγόρια και κορίτσια κάθε ηλικίας, από τις
τάξεις του Δημοτικού, έως και τα Πανεπιστήμια, συναθροίζονται, από το πρωί στο
μοναστήρι, εκκλησιάζονται, κοινωνούν τα άχραντα μυστήρια, παίρνουν ευλογία Θεού,
χαίρονται, τραγουδούν, κάνουν τη μικρή εορταστική τους εκδήλωση στο αμφιθέατρο,
γευματίζουν και μετά πάνε στα ΚΩΣΤΕΙΚΑ Κάτω Βασιλικής, στις αγαπημένες τους
Κατασκηνώσεις!
Ο Έλληνας που θυσίασε γυναίκα, παιδιά και γονείς για να σώσει το Μεσολόγγι τα Χριστούγεννα του 1822
Χριστούγεννα
1822. Δέκα χιλιάδες Τούρκοι, με επικεφαλής τους Ομέρ Βρυώνη και
Κιουταχή, πολιορκούν το Μεσολόγγι. Οι δυνάμεις των πολιορκημένων δεν
ξεπερνούσαν του 900 άντρες.
Όπως αναφέρει η Μηχανή του Χρόνου, η πολιορκία είχε κρατήσει ήδη δύο
μήνες και οι Τούρκοι είχαν αρχίσει να κουράζονται. Οι ασθένειες θέριζαν
το στρατόπεδο, οι μισθοί καθυστερούσαν, γινόντουσαν συνεχώς επιθέσεις
από ομάδες κλεφτών και είχαν αρχίσει κι οι συνηθισμένες διαφωνίες μεταξύ
Τούρκων και Αλβανών αξιωματικών.
/
Τότε, ο Ομέρ Βρυώνης κι ο Κιουταχής αποφασίζουν να διεξάγουν μία
νυχτερινή επίθεση. Για εκείνη την εποχή, οι βραδινές επιχειρήσεις δεν
ήταν εύκολη υπόθεση. Δεν υπήρχαν φωτοβολίδες και προβολείς και ήταν
τρομερά δύσκολο να συντονιστούν τα τμήματα.
Αλλά ήταν τέτοια η ανάγκη των Τούρκων να σημειώσουν κάποια πρόοδο με
την πολιορκία, που ήταν διατεθειμένοι να τολμήσουν ακόμα και αυτό.
Σχεδίασαν, μάλιστα, να επιτεθούν παραμονή Χριστουγέννων, όταν όλοι οι Έλληνες θα βρίσκονταν στην εκκλησία.
Η θυσία του Γιάννη Γούναρη
Ίσως το Μεσολόγγι να είχε πέσει από την πρώτη πολιορκία, αν οι
υπερασπιστές δεν είχαν πληροφορηθεί τα σχέδια των Τούρκων στρατηγών. Ο σωτήρας των Μεσολογγιτών, ήταν ο Γιάννης Γούναρης. Ήταν κυνηγός του
Ομέρ Βρυώνη και ακολουθούσε υποχρεωτικά τον τουρκικό στρατό, γιατί
κρατούσαν ομήρους όλη του την οικογένεια στην Άρτα.
Ο Γούναρης γνώριζε για τη νυχτερινή επίθεση, αλλά αν τολμούσε να
προειδοποιήσει τους Μεσολογγίτες, θα καταδίκαζε σε θάνατο τη γυναίκα και
τα παιδιά του. Δε δίστασε ούτε στιγμή. Ξέφυγε απ' το τουρκικό στρατόπεδο, λέγοντας πως πήγαινε για κυνήγι και ενημέρωσε τους πολιορκημένους.
Ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, ο επικεφαλής των Μεσολογγιτών, προέβλεψε
σωστά ότι οι Τούρκοι θα επιτίθονταν απ' την ανατολική πλευρά του
τείχους, που ήταν πιο αδύναμη. Ενίσχυσαν, λοιπόν, εκείνο το τμήμα και
ετοιμάστηκαν για τη μάχη. Είχαν πει σε όσους δεν πολεμούσαν, να πάνε στις εκκλησίες και να
κάνουν φασαρία, για να νομίσουν οι Τούρκοι ότι ο κόσμος γιορτάζει.
Έτσι κι έγινε. Οχτακόσιοι Τουρκαλβανοί επιτέθηκαν στην ανατολική πλευρά του Μεσολογγίου και βρήκαν σθεναρή αντίσταση. Οι απώλειες των Μεσολογγιτών ήταν ελάχιστες, οι απώλειες των Τούρκων ξεπερνούσαν τις 500.
Μετά το γεγονός αυτό οι κάτοικοι του Μεσολογγίου σώθηκαν και
σφαγιάστηκαν όλα τα μέλη της οικογένειας του Γούναρη, ο ίδιος δε
παρέμεινε στη σπηλιά – κελί του Κουμπούρα στο εκκλησάκι της Παναγίας
μέχρι την απελευθέρωση της περιοχής και αποφάσισε να γίνει καλόγηρος.
Στο κελί αυτό φιλοξενήθηκε και ο ποιητής Κώστας Κρυστάλλης ο οποίος
εμπνεύστηκε από τη θυσία του Γούναρη και έγραψε το ποίημα «Ο Καλόγερος
της Κλεισούρας»
«Ο Μερ΄ Πασσάς μαθαίνει του κυνηγού την προδοσιά και στην απελπισιά του, σαν πήρε κ Κώστας τα βουνά, του σφάζει τα παιδιά του, Τόπαν του Κώστα στα βουνά και τ΄ άρματα πετάει Και στης Κλεισούρας το μικρό το΄ ρημοκκλήσι πάει Και γίνεται καλόγηρος, ντύνεται ράσα μαύρα…»
Την εποχή εκείνη πέρασε από το Μοναστήρι ο Βασιλιάς Όθων και ο
Γούναρης του ζήτησε να παραχωρήσει όλη την περιοχή του Φαραγγιού στο
Μοναστήρι, πράγμα που έγινε. Για το λόγο αυτό ο μακαριστός Μητροπολίτης
Θεόκλητος έστησε την προτομή του Γιάννη Γούναρη. Στη βάση του έχουν
τοποθετηθεί τα οστά του που βρέθηκαν το 1997 στα θεμέλια του Ναού.
Ιερά Μονή Παναγίας Ελεούσας το Κάστρο της Ορθοδοξίας μας
Αυτή τη μάχη μνημόνευσε κι ο Διονύσιος Σολωμός στον Εθνικό Ύμνο, γράφοντας:
“Χριστός επί Γης υψώθητε” ψάλλει χαρμόσυνα η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου
φίλοι, συμπατριώτες και ομογενείς, που έχετε την καλοσύνη να διαβάζετε εις την
μοναδικήν και μεγάλης κυκλοφορίας του τόπου μας. Γράφει μεγάλες αλήθειες, που
δημοσιεύονται και σε άλλες πολλές Ελληνικές εφημερίδες!
Πριν λίγο, ξημερωθήκαμε εις τον μήνα Δεκέμβριο.
Είναι ο μήνας των Χριστουγέννων, μήνας χαρούμενος και γιορτινός! Μεγάλος
επισκέπτης το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, ο Κύριος Ημών Ιησούς Χριστός, “μορφήν
δούλου λαβών” (όπως ακούω από τον παπά στην εκκλησία μας) ήλθε στη Γη να μας
σώσει από την προαιώνια καταδίκη.
“Θεός εφάνη επί της Γης” και έλαμψε ο πλανήτης μας
με ουράνιο φως! Δεν είμαι θεολόγος να αναπτύξω το μεγάλο αυτό θέμα, αλλά θέλω
οι αναγνώστες να φιλοσοφήσουν λίγο τον μεγάλο Ύμνο: “Χριστός γεννάται δοξάσατε,
Χριστός εξ ουρανών απαντήσατε”!
Απόψεις, ερωτηματικά και σκέψεις του Γιάννη Πορφύρη
Έσπασαν τα τηλέφωνα φίλων αναγνωστών με αφορμή κάποια
δημοσιεύματα στο INTERNET! Δικαιολογημένα, βέβαια,
απόλυτα και συνετά, μια και … πολλά διαβάζουν και … λίγα είναι πραγματικότητα!
Ας πούμε κι εμείς τα δικά μας!
Απλά λόγια, απλές σκέψεις, με βάση πάντα τα όσα
έχουμε μπροστά μας! Πάμε λοιπόν.
ΑΦΟΡΜΗ:
Εν αρχή, το ... δημοσίευμα από το IEROVIMA.GRκαι
τον κ. Κώστα Ζαφειρίου. Επώνυμο το δημοσίευμα, φυσικά και αυτό μετράει, μια και
φέρει ευθύνη προσωπική.
Με
μεγάλη κατάνυξη και με πρωτοφανή κοσμοσυρροή τελέστηκε και φέτος η εορταστική θεία
λειτουργία του Αγίου Μήλου στο ομώνυμο εκκλησάκι της Αγυιάς Πάτρας. Κάθε οκτώ
χρόνια τυχαίνει να είναι Κυριακή η μνήμη του Αγίου και φέτος έτυχε να είναι
Κυριακή.
Εξ
ιερείς συλλειτούργησαν εφέτος και το εκκλησίασμα λάμπρυνε με την παρουσία του ο
κοσμαγάπητος Ναυπάκτιος αγωνιστής θεολόγος κ. Νίκος Σωτηρόπουλος, που έγινε
αντικείμενο λατρείας του εκκλησιάσματος. Ολοι θέλησαν και θέλουν να του σφίξουν
το χέρι και να εκφράσουν την αγάπη τους στο πρόσωπό του. Ο πολύτιμος αυτός
αδάμας της ορθοδοξίας είναι το αγαπημένο πνευματικό τέκνο του μακαριστού θρύλου
της Ορθοδοξίας Αυγουστίνου Καντιώτη.
Μεταξύ
των ιερέων που συλλειτούργησαν διέκρινα τους σεβαστούς Λευίτες π. Βασίλειο
Μπακογιάννη, π. Μιχαήλ Καραπατάκη, π. Δημήτριο Σαββόπουλο, π. Ανδρέα Τζεφριό.
Την όλη οργάνωση της τελετής και διακονίας είχε η τοπική Ορθόδοξος Χριστιανική
Αδελφότης «Ο ΑΓΙΟΣ ΜΗΛΟΣ» με τον ακούραστο πρόεδρο κ. Χρήστο Αποστολόπουλο από
το Παλαιοχωράκι Ναυπακτίας. Παρέστησαν πολλοί εκπρόσωποι της τοπικής κοινωνίας
και των τοπικών συλλόγων.
Σε
πολλούς είναι άγνωστος ο Αγιος Μήλος, γι’ αυτό θα σας φέρουμε σήμερα κοντά στον
μεγάλο και θαυματουργό αυτό Αγιο με στοιχεία και ένα κατατοπιστικό Video.
Δείτε και διαβάστε μερικά στοιχεία και θαύματά του.
ΣΥΝΑΞΑΡΙ
ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ
Ο
Άγιος Μίλος, Μήλος ή Μίλης είναι ιερομάρτυρας της
Ορθοδόξου Εκκλησίας, που έζησε και έδρασε τον 5ο αιώνα στην περιοχή της Περσίας
και της Μεσοποταμίας. Χειροτονήθηκε επίσκοπος, εκδιώχθηκε από τη θέση
του και τελικώς παρέδωσε μαρτυρικώς τη ζωή του. Η μνήμη του τιμάται στις 10
Νοεμβρίου.
Ο
Αγιος Μίλος γεννήθηκε σε κάποιο μικρό χωριό της Περσίας τον 5ο αιώνα και
βαπτίστηκε χριστιανός από την παιδική του ηλικία. Όταν ενηλικιώθηκε σκοπό είχε
να γίνει στρατιωτικός, αλλά μετά από νυκτερινή οπτασία αποφάσισε να ακολουθήσει
το μοναχισμό, ζώντας σκληρή ασκητική ζωή. Αρχικά επέλεξε να μονάσει μέσα στον
κόσμο, σύντομα όμως αντιλήφθηκε πως κάτι τέτοιο ήταν αδύνατο, με αποτέλεσμα να
οδηγηθεί σε ερημική τοποθεσία πλησίον της Βαβυλώνας.
Ο Μίλος μετά
από μερικά έτη γνωρίζεται με την προσωπικότητα που έμελλε να του αλλάξει για
πάντα τη ζωή. Τον Άγιο και ιερομάρτυρα Γεννάδιο, που ήταν επίσκοπος της
περιοχής. Αρχικά τον χειροτονεί διάκονο, εν συνεχεία ιερέα και τελικά επίσκοπο Περσίας
και Τελεπόλεως. Εκεί θα ξεκινήσει και το ευρύ ποιμαντικό του έργο, το οποίο
σύντομα τον έφερε σε σύγκρουση με διαφόρους λογής αντιπάλους, αλλά ιδίως με
τους χριστιανούς της περιοχής. Το κήρυγμά του ήταν ασυμβίβαστο και γρήγορα
ενόχλησε τους κατοίκους της Τελεπόλεως, οι οποίοι τον εκδίωξαν, αφού
μάλιστα τον είχαν ξυλοκοπήσει.
Ο
Μίλος υποχρεώθηκε τελικά να εγκαταλείψει την επισκοπή του, αλλά
προφητικώς ειδοποίησε τους κατοίκους, πως αν δεν αλλάξουν στάση ζωής, θα
προκαλέσουν την οργή του Θεού. Ο Άγιος μάλιστα γρήγορα επαληθεύτηκε, όταν ο
βασιλιάς έστειλε στρατό κατά της Τελεπόλεως της οποίας τον πληθυσμό
τελικά κατέσφαξε λόγω ανταρσίας. Έτσι κατευθύνθηκε προς τα Ιεροσόλυμα,
όπου γνωρίστηκε με το μαθητή του Μεγάλου Αντωνίου, Αμμώνιο, μένοντας εκεί
για περίπου 2 χρόνια.
Εν συνεχεία κινήθηκε προς τη Βαβυλώνα και πάλι,
ξεκινώντας το ευρύ ποιμαντικό του έργο. Περιοδεύει στις επαρχίες της Βαβυλώνας
και κηρύττει το ευαγγέλιο, χτίζοντας πολλές εκκλησίες. Κινούμενος προς τη Βαγδάτη,
θα συμπέσει με επισκοπικό συμβούλιο, το οποίο ως στόχο είχε να καθαιρέσει
κάποιο επίσκοπο, του οποίου συμπεριφορά σκανδάλιζε ποίμνιο και ιεράρχες. Ο
Άγιος Μίλος, ακόμα μία φορά προφητικά αναφέρει στον υπόδικο επίσκοπο, πως αν δε
μετανοήσει για τη συμπεριφορά του ο Κύριος θα άρει τη χάρη του και πως θα
τιμωρηθεί για την ασέβειά του. Και όντως ο επίσκοπος αυτός, αρνούμενος να
μετανοήσει για τη συμπεριφορά του, έμεινε παράλυτος.
Ο
Άγιος Μίλος συνέχισε την πορεία του και το κηρυκτικό του έργο. Μάλιστα
από το βιογράφο του μαθαίνουμε πως στις περιοδείες αυτές επιτέλεσε και θαύματα,
θεραπεύοντας πολλούς ασθενείς και δαιμονισμένους. Το σημαντικότερο όμως έργο
του ήταν η μεταστροφή πολλών ανθρώπων από την ειδωλολατρεία στο χριστιανισμό,
στη δύσκολη περιοχή της Περσίας, που η μαγεία και δεισιδαιμονία έπαιζαν
κυρίαρχο ρόλο στη ζωή των ανθρώπων. Η σημαντική αυτή επιτυχία που είχε ο Άγιος
με τους αρκετούς μαθητές που απέκτησε δεν πέρασε απαρατήρητη. Την εποχή αυτή
βασιλιάς της Περσίας ήταν ο Βασιλίσκος, όπου διέταξε να συλληφθούν και
να προσκυνήσουν στην πίστη των ειδώλων. Ο Άγιος Μίλος όμως αρνήθηκε,
όπως και δύο μαθητές του. Ο Άγιος αρχικώς βασανίστηκε από τους δεσμώτες του και
τελικώς παρέδωσε το πνεύμα, προσευχόμενος στο Θεό.
Εκοιμήθη στις 10
Νοεμβρίου του 357, αλλά πριν πεθάνει προείπε στον Βασιλίσκο και τον
αδερφό του, το φρικτό τέλος που θα είχαν.
Τελειώνοντας ας αφήσουμε τον πατέρα Σάββα Αχιλλέως τον
Κύπριο και πρωτοπαλίκαρο του Διγενή της Κύπρου, έναν ενάρετο και άγιο
κληρικό στην περιοχή του Καρέα Αθηνών, να μας πει όμορφα λόγια για τον Αγιο
Μήλο.
1822. Δέκα χιλιάδες Τούρκοι, με επικεφαλής τους Ομέρ Βρυώνη και
Κιουταχή, πολιορκούν το Μεσολόγγι. Οι δυνάμεις των πολιορκημένων δεν
ξεπερνούσαν του 900 άντρες.
